Nazwisko inżyniera Brzozowicza nie pojawia się zbyt często na kartach kanadyjskich książek czy na łamach lokalnych czasopism. A przecież był on jednym z tych, którzy jak najbardziej dosłownie zbudowali współczesną Kanadę. Ot, ironia dziejów.

Czesław Brzozowicz urodził się w Sokołowie Małopolskim i ukończył wydział inżynieryjny na Uniwersytecie Lwowskim na kilka miesięcy przed wybuchem II wojny światowej. Walczył w Kampanii Wrześniowej, a następnie przedostał się do Francji. Spędził w mundurze trzy lata, zanim w 1942 roku otrzymał kanadyjską wizę imigracyjną. W tej fazie wojny Kanada odczuwała dotkliwy głód dobrze wykształconych fachowców w wielu dziedzinach, w tym także w zakresie inżynierii budowlanej. Rząd w Ottawie zawarł więc porozumienie z polskim rządem w Londynie w sprawie zatrudnienia w Kanadzie chętnych emigracji fachowców. Jak podkreśla nekrolog Czesława Brzozowicza, był on zarazem inżynierem konsultantem, jak i człowiekiem obdarzonym imponującą wizją przyszłości, tak potrzebną młodemu wówczas krajowi. Nazwisko Brzozowicza nierozerwalnie związane jest z najistotniejszymi konstrukcjami przede wszystkim w rejonie metropolii Toronto. Dzięki jego wiedzy i umiejętnościom turyści mogą dzisiaj podziwiać panoramę Toronto z platformy widokowej CN Tower, architektonicznego symbolu miasta. Dzięki niemu też nieco łatwiej jest poruszać się po Toronto metrem, w którego budowie uczestniczył polski inżynier.

Jak wielu imigrantów, Brzozowicz przyjechał do Kanady z niewielkim zapasem gotówki, za to z dużą dozą wiedzy fachowej i z niezaspokojonym apetytem do pracy i pozostawienia śladów po sobie i swych umiejętnościach. Zaczął od pracy geodety i wytyczenia szosy miedzy osadami Prince George i Prince Rupert w interiorze Kolumbii Brytyjskiej. Dwa lata później przeniósł się do Ontario, do pracy nad wzniesieniem zakładów papierniczych w północnej części prowincji. Z końcem wojny postawił swoją przyszłość na jedną kartę i rozpoczął niezależną działalność jako inżynier-konsultant. Pierwszym klientem nowej firmy był browar Canadian Brreweries Ltd., planujący dynamiczną ekspansję wraz z powrotem pokoju. Praca skierowała Czesław Brzozowicza do Toronto, Waterloo, Windsor i Montrealu.

Podstawową zasługą polskiego inżyniera była popularyzacja w kanadyjskim budownictwie pracy z betonem zbrojonym, którą to technologię mało kto znał w Kanadzie. Dlatego też podpis Brzozowicza znaleźć można na licznych planach konstrukcyjnych, jak chociażby wielkich zakładów lotniczych A.V Roe czy kompleksu przemysłu motoryzacyjnego General Motors w podtorontońskiej Oshawie. Dzięki jego wiedzy powstała pierwsza linia torontońskiego metra, funkcjonująca do dzisiaj na trasie między dworcem kolejowym Union Station a arterią Eglinton Ave. Dzięki niemu nad dachami Toronto wzniósł się wieżowiec Toronto Dominion Centre – w latach 60-tych najwyższy budynek Wspólnoty Brytyjskiej. On też przyczynił się do powstania wieży widokowej Skylon Tower w Niagara Falls – pierwszej na świecie takiej konstrukcji z obrotową restauracją na szczycie.

Wreszcie, jeżeli CN Tower – symbol Toronto i największa atrakcja turystyczna miasta, od 1976 roku przez 34 lata najwyższa wolno-stojąca budowla na świecie, uznana w 1995 roku za jeden z siedmiu współczesnych inżynieryjnych cudów świata – nadal przyjmuje ponad 2 miliony gości rocznie, to także i dlatego, że stoi na fundamentach przygotowanych pod kierunkiem Czesława Brzozowicza.

W sumie, Czesław Brzozowicz złożył swój podpis na ponad siedmiuset projektach budowlanych w całym kraju. Jednym z nich była piękna rezydencja rodziny Brzozowiczów w Toronto. Znając umiłowanie inżyniera Brzozowicza do solidnej konstrukcji i betonu zbrojonego, fachowcy radzą z przekąsem, by ktoś, kto otrzyma zadanie zburzenia tego wzniesionego w 1957 roku budynku, zaopatrzył się w większy zapas dynamitu.